Een grote Taxus.
In de Willemstraat in Slikkerveer staat in de tuin van huisnummer 55 een grote taxus. Wat is er zo bijzonder aan een grote taxus?
Een taxus, Taxus baccata, is onze enige inheemse naaldboom. Maar wie in het tuincentrum rondkijkt ziet dat de boom vrij duur is. Meestal wordt daarom een andere wintergroene boom gekozen. Hoewel de boom eenvoudig is te stekken is hij zo duur omdat hij langzaam groeit. Verder zijn er vele goede eigenschappen. Je kunt de boom zo goed snoeien dat hij gewoon als haagje om de tuin kan worden geplant. Een beetje duur in aanschaf maar eenmaal op hoogte behoef je slechts 1 keer per jaar te snoeien om hem in model te houden. En als hij te houterig wordt kun je hem flink terug snoeien, als je dat met een connifeer probeert loopt deze nooit meer uit. Een taxus kan meer dan 1000 jaar oud worden. Toch zul je in onze bossen geen zeer oude taxus vinden.
In de middeleeuwen was het hout van een taxus kennelijk zo geliefd dat er nauwelijks een bleef staan. Men gebruikte het taaie sterke hout voor lansen, pijlen en (voet-)bogen; materiaal dat spanning moet kunnen verdragen, zoals tegenwoordig golf- en hockeysticks. In de 17e en 18e eeuw werden ze weer aangeplant omdat ze zo mooi in vorm gesnoeid konden worden, wat toen mode was. Ze werden vaak aan weerszijden van een toegangshek aangeplant omdat ze kwade geesten zouden afweren. Let er maar eens op als u langs de poort van Huys ten Donck loopt.
Naast positieve eigenschappen zijn er ook negatieve. Hij wordt officieel niet voor niets venijnboom genoemd, waarschijnlijk omdat hij in alle delen giftig is. Een taxus moet dan niet langs een weiland worden geplant. Ook is in een weiland geworpen snoeiafval van taxus is het vee wel eens noodlotig geworden. Het snoeiafval van de gewone Taxus baccata wordt zelfs ingezameld omdat er een medicijn voor de behandeling van bepaalde vormen van kanker van wordt gemaakt.
Dan komt er misschien iemand langs die zegt; wat bijzonder een grote Taxus.
