Een kwestie van combineren

door Aart van Dragt

Nadat ik vorige week een gezinslid op Schiphol had afgezet, reed ik verder richting Amsterdam, via respectievelijk de A4, A9 en N232 (volg aanwijzing Aalsmeer) en nauwelijks 10 minuten later zag ik aan de overkant van een brede vaart het bos liggen. Nog even rechtsaf de vaart langs en even later linksaf de brug over en wat verder parkeer de auto op een parkeerplaats bij een camping aan de zuidoost hoek van het Amsterdamse bos.

De oostelijke zijde van het bos wordt begrensd door een uitgestrekt rietmoeras. Aan de oever rijst aan de overzijde van het water het forse silhouet van een kerk op. Over een grote afstand sterkt het moeras zich uit. Hier en daar een elzenbosje en een groepje berken. Overal is het riet gemaaid, wat arbeiders harken de laatste restjes bij elkaar. Geen plukje riet is blijven staan. Om een nestje te bouwen moeten al die rietvogels dit jaar niet op deze oever zijn.

Ik stap van het pad, en probeer het verende mospakket uit. Niet te hard want dan trap je door deze dunne korst dan zak je tot de nek in de blubber. Bij de A9 zoek ik bij Amstelveen een gelegenheid om over te steken. Even later bevindt ik mij op de Amsterdamseweg. Links zie ik de monumentale entree van het Broerepark. Prachtige oude bomen met er onder een tapijt van witte krokussen, een vijver met witte zwanen en zwarte zwanen. Hier en daar bloeien al wat bosanemonen. Na het Broerepark volg ik de Amsterdamseweg en kom bij de ruim 5 ha. grote heempark De Braak. Amstelveen is in oppervlakte twee keer zo groot als Ridderkerk en heeft bijna de helft meer inwoners. De gemeente heeft duidelijk veel over voor het groen beheer. Amstelveen bezit 7 heemparken waarvan de Braak en het Thijssepark de grootste zijn. Uit gestrekte natte heidevelden, berkenbosjes met hyacinten en bosjes met een ondergroei van varens, daslook en lelietjes der dalen. Natuurlijk moet veel nog gaan bloeien. Na een korte stop ga ik verder. In een bocht van de Amsterdamseweg ligt aan de Bernardlaan het J.P. Thijssepark. Een slingerend wandelpad smeedt alle delen van het langgerekte heemtuin aan een.

De kamperfoelie in de berkenboom toont al blaadjes evenals de vlier en de meidoorn. Bosjes narcissen, verschillende soorten sleutelbloemen, sneeuw-, lente en zomerklokjes (alle drie!) staan gelijktijdig in bloei. Onder de bomen het blauwe longkruid en straks een groot veld met de geel bloeiende stinkende gouwe. Deze ruim 5 ha. grote tuin ziet er evenals het heempark De Braak goed onderhouden uit. In zo'n heempark wordt hard gewerkt om het brede assortiment (450 soorten) te behouden. Terug loop ik door het Amsterdamse Bos. Een klim op een met forse naaldbomen bebosde heuvel wordt beloont met op de top een prachtig uitzicht over de omgeving. Bossen met allerlei boomsoorten, veel waterpartijen en grazige velden zorgen voor afwisseling. Er is zelfs nog een kleine wat wilde heemtuin Het Vogeleiland in het bos te vinden. Het Amsterdamse bos is een combinatie van natuur en cultuur. Een hoekje met Schotse Hooglanders en een Bisonwei met daarbij een uitspanning met een geitenfokkerij. Hier wordt de inwendige mens versterkt. Dan ben ik klaar om het laatste stukje naar de auto te volbrengen. Het aanzwellende lawaai van een landend vliegtuig herinnert me er aan de reden van mijn komst.

Vorige pagina

Menu