Gorzengriend
Een schip met zure appels
door Aart van Dragt
zicht vanaf de zomerkade
Heb je een vrije zaterdag voor je, klettert de regen tegen de ruiten. Het is guur winterweer.
s' Middags klaart het wat op. Zodra het zonnetje de wereld in ogenschouw komt nemen, begint mijn bloed te kriebelen.
Ik moet er even uit. Niet te ver weg want de volgende depressie is al onderweg.
Met regenjas en laarzen tegen de elementen toegerust klim ik op de fiets, in gedachten trek
ik een lange neus tegen Zalm. Door de auto te laten staan spaar ik milieu en portemonnee.
Op naar de Ridderkerkse griend.
Foto D. v.d. Spoel: kuifeend
Nog steeds zijn er Ridderkerkers die niet weten dat langs de Noord bij de Ridderkerkse haven
een prachtig natuurgebied ligt. De toegang ligt wat verstopt achter de Pegassus bar.
Het bordje dat vroeger de toegang tot de zomerkade verbood is al lang verdwenen.
Met de wind in de rug loop ik de lang gerekte kade op. Rechts de griend en links het
"stille meertje" met daarachter de Deltadijk. Rietstroken laten nog zien hoe vroeger
de poldersloten liepen. Achter het gebleekte winterriet dobberen tientallen eenden uit de wind.
Het grootst in aantal zijn de opvallend zwartwit getekende kuifeenden. Witte flanken en een geel
oog en natuurlijk een zwart kuifje. Het vrouwtje in zijn nabijheid ziet er wat onopvallender uit
in haar bruine pakje. Kleiner in aantal zijn de tafeleenden. De roodbruine kop en lichtgrijze bovendeel
maken ook deze duikeend eenvoudig herkenbaar. Ook hier zijn de vrouwtjes met grijs en bruin wat
onopvallender gekleurd. Dan vallen ze minder op als ze zitten te broeden. Vanaf de zomerkade
heb ik een goed zicht op de rijk voorziene vogelplas. Er zwemmen futen, knobbelzwanen, meerkoeten
en drie aalscholvers vliegen bij mijn nadering op.
Het gebied is ontstaan toen eind jaren zestig de Deltadijk werd aangelegd.
De bedoeling was de plas op te vullen met bagger uit de begin jaren zeventig te graven Ridderkerkse haven.
Gelukkig hebben natuurliefhebbers zich met succes hier tegen te weer gesteld.
"Schip met zure appels?"
De weg terug ging door het griend alwaar te zien is dat de griendwerkers al een heel stuk gekapt hadden
en daarmee een bijdrage leverden tot behoud van de griend. Langs de Noord lopend bemerkte ik dat haast geboden
was om nog droog thuis te komen want in de verte naderde "een schip met zure appels".
Vorige pagina
