Het nest

door Aart van Dragt

Trotse pleegouders voelden we ons. Was in onze kleine tuin dit jaar al in een nestkast een koppel jonge koolmezen groot gebracht en er zit nog een eend tussen de maagdenpalm te broeden, nu ontdekten we in de conifeer een nestje met hemelsblauwe eitjes. Het was goed verstopt en het was dan ook louter toeval dat we het ontdekten. Dagenlang hielden we de conifeer in het oog. Een geheimzinnig bruin vogeltje met een spits snaveltje en een wat donkerder kopje sloop van struik naar struik, met een grote omweg, naar de conifeer. Na tal van observaties werd het tenslotte duidelijk, het was een heggemus!

Op een middag zag ik uit het slaapkamerraam op de pergola boven de conifeer een gaai nieuwsgierig met een schuin hoofd naar de conifeer turen. Met veel pss.. pss.. en handgeklap liet de gaai zich uiteindelijk verjagen. Na een kleine week waagden we het, nieuwsgierig geworden, om een tweede blik op het nest te werpen. Een zwart gevederd jong zat met opengesperde bek op het nest. Slechts een jong vogeltje maar? Verward zochten we een verklaring. Had de gaai toegeslagen of was het heggemussennest soms bezocht door een koekoek? Zat er daarom opeens zo'n groot gat in de conifeer vlak naast het nestje? Maar er lagen geen, door het koekoeksjong uit het nest geworpen, eitjes onder de conifeer. Volgens een vogelboek moest een koekoeksjong een witte vlek in de nek vertonen.

Vanmorgen ging ik daarom maar eens voorzichtig kijken. Tot mijn opluchting zaten er drie jongen in. Met trots keken we toe hoe het heggemusje met witte rupsjes in z'n bek de omzichtige sluiptocht ondernam. Wat is zo'n beestje voorzichtig dachten we. Slechts de terugtocht ging soms in een flits rechtstreeks uit de conifeer. Het vogeltje was al voorbij voordat je gezien had waar het vandaan kwam.

Maar vanmiddag was het gedrag van de heggemusjes veranderd. Verdrietig roepend zaten ze allebei langdurig open en bloot op de schutting. Waarom hadden ze hun voorzichtige gedrag laten varen? Met een angstig vermoeden spoedde ik mij naar het nestje. Leeg.., hoe kan dat nou?

Even als de werkelijke ouders vroeg ik mij af hoe dit had kunnen gebeuren. Was het de gaai van enkele dagen geleden? Of waren het eksters die regelmatig de heesters kwamen doorzoeken? Had mijn inspectie van die ochtend de rover misschien op het spoor gezet? Natuurlijk hebben die dieren ook hongerige jongen te voeden en dan is elke prooi welkom.

Maar het is een drama voor de heggemussen en als pleegouder voel je daar toch medeverantwoordelijk voor. Daarbij komt dat we hebben het niet kunnen voorkomen en misschien hebben we zelf wel schuld hebben aan het drama. Voorlopig hoort u mij niet meer over dat de natuur zo mooi is..

Vorige pagina

Menu