Roodwangschildpadden in de Ridderkerkse natuur.
Zit ik rustig aan de sloot te dommelen steekt er opeens een roodwang-schildpad zijn hoofd boven water. Als ik mijn vrouw gewaarschuwd heb, is het dier ondertussen verdwenen. Oh, die zit hier al jaren is haar reactie.
Eind februari zag ik een flinke roodwangschildpad zonnen op een dikke tak in de "Zavelpoelen" het moerasgebied van de gorzen. Een week later zagen we bij de Ridderkerkse griend vanaf de zomerkade er eentje zwemmen in het " Stille meertje". Een reden om wat informatie te verzamelen, vond ik.
Tot 1998 was de roodwangschildpad het meest verkochte terrarium dier. Voor weinig geld werd zo'n klein schildpadje met een groene schild en rode wangetjes voor de kinderen gekocht en in een aquariumbakje geplaatst. Het mannetje kan wel 20 cm groot worden en het vrouwtje wel dertig cm, en ze kunnen ook bijten. De ex knuffeldieren worden dan als ze al niet eerder zijn dood gegaan, vaak in de sloot gedumpt.
Hoewel de Nederlandse klimaat zich niet laat vergelijken met de zuidelijke staten van de VS en Mexico (subtropisch klimaat), blijven de dieren wel in leven, al is nog niet gebleken dat ze zich hier kunnen voortplanten. De roodwangschildpadden kunnen wel veertig jaar oud worden.
Van december tot februari houden de dieren een winterslaap en kruipen in een diepe sloot onder een flinke laag water in de modder. De temperatuur blijft daar enkele graden boven het vriespunt.
Als ze wakker worden dan is eten niet het eerste waar ze aan denken. Ze warmen zich eerst op. 's Ochtends en 's avonds zoeken ze voedsel in het water en overdag liggen ze graag te zonnen op grote drijvende dingen of net langs de waterkant. Het zijn geen vegetariërs; ze eten o.a. wormen, slakken, kikkers, garnaaltjes, muggenlarven en kleine vissen. Daarnaast eten ze ook plantaardig voedsel, zoals paardebloemen, weegbree en waterplanten zoals waterpest.
In december 1997 werd de import van roodwangschildpadden verboden. Niet dat we nu beter af zijn want sinds die tijd worden verschillende soorten bijtschildpadden geïmporteerd om in de behoefte aan "knuffeldiertjes" te voorzien. Hoe dat kan aflopen kan men zien aan de bijtschildpad uit de Donckse Laagten. Het diertje werd in 1989 op deze plek losgelaten door een scholier die door het huisdier gebeten was. Vorig vorig jaar werd de inmiddels tot veertig centimeter gegroeide bijtschildpad gevangen. Volgens de krant is het dier in staat is een kinderhandje af te bijten. De boswachter liet het beest echter weer los en ondanks een grote speurtocht is het dier niet meer gevonden. Iedereen wordt verzocht van het dier af te blijven. Want als er gevaar dreigt kan een schildpad zijn kop intrekken of bijten. En zoals de naam al zegt doet een bijtschildpad meestal het laatste.
Vorige pagina
