Het Rotterdamse Zuiderpark wordt veranderd..
door Aart van Dragt
Het Rotterdamse Zuiderpark is tussen 1953 en 1960 als een groene schil om de toenmalige bebouwing aangelegd. Het park heeft de verdere verstedelijking van Zuid niet tegen gehouden.
Voor de vele bewoners van Zuid vormt het park nu een belangrijk recreatiegebied.
De jaren hebben hun werk gedaan. Bomen zijn tot volwassen grote uitgegroeid. Dankzij de grote aandacht die het ecologisch beheer de afgelopen jaren kreeg heeft het park de afgelopen jaren sterk aan natuurwaarden gewonnen. Een grote verscheidenheid van plantensoorten (en daarmee ook veel diersoorten) kregen de kans om zich hier te vestigen.
Helaas wordt bijna vijftig jaar ontwikkeling voor een belangrijk deel te niet gedaan omdat het park wordt aangepast aan de eisen van deze tijd. Het moet transparanter worden. Heel veel bomen zullen verdwijnen om een beter doorzicht en daarmee een grotere veiligheidsgevoel te creëren.
Het veranderende klimaat brengt te weeg dat het meer water moeten kunnen bergen. Daartoe wordt het waterbergend vermogen sterk vergroot. Bestaande waterpartijen worden verbreed en nieuwe gegraven. Nieuwe oeverbegroeiing en bloemweides hebben de beheerders zo terug. Maar oude bomen met daaronder een ontwikkelde bosflora leg je niet even aan. De jonge bomen zullen eerst uit moeten uitgroeien om samen d.m.v. een dicht bladerdak om een milieu te scheppen waarin bosplanten zich thuis voelen.
En het is de vraag of om veiligheids redenen nog zulke plekken worden gecreëerd.
De planning is om in december 2004 te starten met het kappen van de bomen die moeten verdwijnen. Het zal nog vele jaren vergen om alle plannen uit te voeren. Maar dan bezit Rotterdam een park dat is aangepast aan de eisen van de tijd. Helaas heeft de natuur niet altijd zoveel haast.
Vorige pagina
