Ockenburg; tussen Madesteijn en Kijkduin.

Aart van Dragt

Wandeling door een zeer gevarieerde streek ten zuiden van Den Haag

In het park Madesteijn ligt de heemtuin J.J. Bos genaamd. Hier zijn verschillende typische Zuid Hollandse landschappen nagebootst. In het duin zien we de paarse rietorchissen tussen de gele bloeiende grote ratelaars staan. Via een bosje met een ondergroei van paarse dagkoekoeksbloem en het al weer uitgebloeide look zonder look komen we terecht bij het zeekleigebied gebied met grienden valt vooral de forse moeraswolfsmelk op. Hier mag je door een rietveld lopen maar we kiezen voor de (basalt) dijk. Het pad is overhuift door bomen behangen met kamperfoelie en bosrank. We lopen over een knuppelbrug door het kletsnatte veenweidegebied. Midden in het nog groeiende veen staan enkele parmantige koningsvarens. Omdat het zeer winderig is zien we weinig vlinders maar een hommel houdt zich krampachtig vast aan een kale jonker. In deze grote heemtuin is zoveel te zien dat je er een hele poos kunt ronddwalen. We brengen nog een bezoekje aan de naast gelegen kinderboerderij en lopen dan naar het landgoed Ockenburgh.

Op het uit 1650 daterende landgoed staan prachtige oude beuken en lindebomen. Langs de paden staan enorme rododendrons in paarse, rode en gele kleuren in volle bloei. Sommige geuren heerlijk. Het is hier heerlijk wandelen. We besluiten nog een kijkje te nemen in het ernaast gelegen Hyacintenbos. De overwegende blauw gekleurde boshyacint steekt prachtig af tegen de stekelvarens. Veel bescheidener is de bloei van het volop vertegenwoordigde lelietje van dalen. Beide planten staan in hele grote groepen Deze stinzenplanten zijn hier ooit aangeplant en hebben zich volop kunnen uitbreiden. Van het landgoed lopen we naar de kust.

De hoge duinen waar we over lopen zijn niet op natuurlijke wijze ontstaan. Hieronder ligt het puin dat tijdens de tweede wereldoorlog vrijkwam toen een groot deel van Kijkduin is gesloopt. Deze duinen vormen nu een uitstekende zeewering. De vele botanische rozen in rose en witte tinten langs het pad geuren heerlijk. In een duinvallei klinkt de wat stotterende zang van een nachtegaal. Hij komt wat moeizaam opgang. Na een korte strand- wandeling besluiten we bij een strandtent wat te pauzeren alvorens de weg terug te nemen. De hele route is heen en terug circa 8 kilometer.

Bezocht 23 mei 2006

Vorige pagina

Menu