Met de Pinksteren naar de duinen van Voorne!

door Aart van Dragt

De mooiste duinen van ons land zijn te vinden op Voorne, waar duinen en vochtige duinvalleien elkaar afwisselen. We besloten ruim een week voor Pinksteren een dagje in de duinen van Voorne te wandelen.

Eerst namen we een kijkje in het bezoekerscentrum van het Zuid Hollands landschap aan de Tenellaplas.
Het adres is Duinstraat 16 te Rockanje.
We genoten bijzonder van de in een aparte ruimte gepresenteerde tentoonstelling van opgezette vogels en vogelfoto's. Daarna lokte het buiten gebeuren.
In heemtuin zagen we hele hoge orchideeën staan (soldaatje) daarnaast zagen we nog 11 andere soorten bloeien.
Maar ook buiten de heemtuin bloeiden vele voorjaarsbloemen; massaal was de bloei van de scherpe boterbloemen, akkerhoornbloem en het duinviooltje op de open plekken en meer in de schaduw bloeide de winterporselein, duinsalomonszegel en ossetong.

Het was een feest hier te wandelen. Meidoornstruiken, de zuurbes en ook vlieren stonden in bloei.
Voor de wandeltocht naar het Brede Water waren dit maal geen laarzen noodzakelijk.
De aalscholvers bleken al massaal te broeden in kale bomen op de eilanden in het grote duinmeer. De plas werd bevolkt met grote aantallen kuifeenden, tafeleenden en enkele slobeenden. Ook zagen we naast vele luidruchtige grauwe ganzen en wel vier paar Canadese ganzen. Deze vreemdelingen voelen zich blijkbaar goed thuis in ons land. Een hoogte punt vormden de twee paren geoorde futen.

Uiteindelijk besloten we zo dicht mogelijk langs de kuststrook verder te lopen richting Rockanje.
Het werd een leuke wandeling waarbij naast het prachtige duinlandschap de activiteiten van boomkruipertjes en vinken onze aandacht trokken.
De tjiftjaf en de fitis lieten horen dat ze ondanks hun gelijkenis ze toch beide anders gebekt zijn. De nachtegaal trok zich niets aan van zijn naam en liet zijn welluidende zang ook overdag horen.

Toen we bij de kust kwamen bleek duidelijk aan de jonge stammetjes van de bomen die uit de moerassige bodem oprezen, dat deze duinstrook veel jonger was die nabij het Brede Water. Uiteindelijk konden we door de duinenrij het strand bereiken en met de wind in de rug gingen we richting Oostvoorne. Over grote stukken van de kust bleek de duinenrij sterk te zijn afgekalfd. Soms ging het zeven acht meter recht naar beneden. Op de kale delen was goed te zien dat het helmgras heel lange wortels heeft waarmee het zand wordt vastgelegd. Een bunker, honderd meter in zee, gaf aan hoeveel duin er de afgelopen vijftig jaar verloren is gegaan. Toen we de eerste strandtent naderden zagen we ook de aanwas van nieuwe duinen. Want de zee geeft en neemt. Eindelijk konden we weer de duinen in en nog een stukje rechtdoor en van ver zagen we al aan tientallen maretakken in bomen dat we weer bij de Tenellaplas waren terug gekeerd. Want behoudens op deze plek moet u naar Zuid Limburg om zoveel maretakken te kunnen aanschouwen.

De volgende toegangsregels gelden voor dit gebied; Wanneer u lid bent van het Zuid Holland landschap of van Natuurmonumenten is de toegang vrij. Voor niet leden is een dagkaart verkrijgbaar bij het Bezoekerscentrum aan de Tenellaplas of de nabij gelegen horeca gelegenheid. Voor de toegang van de heemtuin kunt u bij het bezoekerscentrum informatie verkrijgen. Vorige pagina

Menu