Langs het waaltje
door Aart van Dragt
Gebied vol afwisseling; met natuur en cultuur
 Koolmees |
In de Combinatie had ik gelezen dat een projektontwikkelaar in Oostendam het "mooiste" stukje grond
lang het Waaltje had opgekocht om er huizen op te zetten. Volgens de krant staat de heel Oostendam op zijn kop.. Een reden om deze ochtend wandeling eens langs het Waaltje te maken. |
Het blijkt een wandeling met heel veel variatie. Oud en nieuw wisselen elkaar af. Dijkhuisjes, villa's en oude boerderijen. De meeste grote boerderijen hebben nu een woonfunctie gekregen en zijn opgeknapt. Ik zag er zelfs een schuur met Zeeuwse inrijdeuren. U kent ze waarschijnlijk wel, halverwege in zo'n van zwart geteerde planken gemaakte schuur zijn twee "mendeuren" gemaakt. De boer kan deze grote deuren dicht laten en via een klein deurtje, gemaakt in een van de grote deuren, binnen stappen. Het deurtje heeft opvallende wit geschilderde banden. Sommige van die "opgeknapte" boerderijen hebben een nu tuin met de allure van een landgoed.
Wie benieuwd is hoe het "mooiste" stukje grond van Oostendam eruit ziet moet het doen met een schaarse blik vanaf de Pruimendijk. Enkele dijkhuizen belemmeren het zicht op het lager gelegen land. Ongetwijfeld is het langs het Waaltje mooi wonen, maar bewoners van deze dijkhuizen missen als de plannen doorgaan hun onbelemmerde uitzicht. Langs de dijk zijn verschillende prachtige tuinen aangelegd. In de beukenhaag tikkert een roodborstje. Kool en pimpelmezen speuren de takken van een Robinia pseudoacacia af naar insekten. Ze vinden beide de zelfde insekten lekker. s' Nachts verliezen deze kleine zangvogels circa 40% van hun gewicht en dat moet overdag weer worden aangevuld. De hele korte dag zijn ze daarom druk in de weer, want om te overleven moeten ze elke 3 seconden een insekt van gemiddelde grote zien te vinden. Opeens slaat een merel alarm. Snel stuiven allen in een beukenhaag. De dorre bladeren ontrekken ze aan het gezicht. Vogels verstaan de alarmkreten van een andere soort. Ze horen aan de kreet zelfs of het gevaar vanaf de grond of uit de lucht nadert. Als ik verder loop vliegen een stuk of acht huismussen op. Door de verandering van het landschap verandert ook de vogelwereld. Hier langs de dijk met zijn rommelige hoekjes is nog van alles voor huismussen te halen. In de nieuwbouwwijken wordt het voedsel zoeken moeilijker en de moderne dakpannen maken het lastig om nog een plaats te vinden om te nestelen. De afgelopen vijfentwintig jaar zijn het aantal huismussen met de helft afgenomen. De meest algemene broedvogel is nu de merel. Die vogel was vroeger lang niet zo algemeen. 200 jaar geleden broeden in Nederland en België meer patrijzen als merels. Maar wie heeft onlangs nog een patrijs gezien? Patrijzen zijn juist zeldzaam geworden. Bij de Neshoeve moeten we vlak langs de Rijksweg lopen om het Waaltje over te steken. Dit gebied is een enclave waar de eveneens zeldzame Noorse Woelmuis nog voorkomt. Als ik langs de andere oever terug loop richting Hendrik Ido Ambacht zie ik nabij een fruittelersbedrijf een torenvalk bidden, vlak boven een torenvalkenkast op een paal. Torenvlaken staan stil in de lucht door net zo snel als de wind waait er tegen in te vliegen. Met zijn hoofd wijst hij de richting aan vanwaar de wind waait.
Het pad loopt soms vlak langs de oever. Wilde eenden, meerkoeten en een enkele knobbelzwaan bevolken het water. Een aalscholver zit met gespreide vleugels zijn veren te drogen. Naast vele soorten vogels valt onderweg een grote verscheidenheid aan zoogdieren op. Zo zag ik o.a. herten, kangoeroes en lama's. Ook van bomen zag ik vele soorten; zoals exoten; moerascipressen en vleugelnoten maar ook heerlijk ouderwetse leilindes en als levend zonnescherm geknotte kastanjebomen voor oude boerderijen en dijkhuizen. Cultuur en natuur wisselen elkaar af op deze mooie wandeling.
