Aronskelk, een geheimzinnige plant.

Wie in september in het Donckse bos loopt in de buurt van de vijver, nabij de Boerenwooning, ziet daar plotseling een heleboel rood gekleurde bessen op een steeltje staan. Waar komen die nu vandaan? Het zijn de bessen van de (Italiaanse) aronskelk. De bessen stonden er al een tijdje maar omdat ze nog groen waren vielen ze niet op.

Velen kennen de aronskelk als een kamerplant met een opvallende witte bloemschede. Minder bekend is dat we ze ook in het "wild" kunnen aantreffen. De Italiaanse aronskelk onderscheidt zich van de gevlekte aronskelk, welke in Limburg voorkomt, door haar gemarmerde blad maar helaas daarvan is nu niets te zien. Het is beetje geheimzinnige plant. In de late herfst, als de andere planten "verdwijnen", ontvouwt ze haar pijlvormige bladeren. Daarna kan ze het licht opvangen dat dankzij de bladerloze bomen tot de bosbodem door kan dringen. De inheemse gevlekte aronskelk, die niet in het Donckse bos voorkomt, laat haar (gevlekte) blad pas in februari verschijnen.

Eind mei komen haar kelkvormige bloemen te voorschijn, waarvan de boeren meenden, dat het resultaat van de komende oogst afgelezen kon worden. Deze bloemen lokken met hun aasgeur kleine vliegjes aan. Die duikelen in de kelk en kunnen er niet meer uit. Na enkele dagen als de bloem bevrucht is, verwelken de haartjes die de vliegjes tegenhielden en ze deze kunnen gaan. De vliegjes zoeken spoedig weer een andere plant op, aangetrokken door de geur.

Als de bomen weer volop in het blad komen, dan verdwijnen de bladeren van de aronskelken. Omstreeks augustus vallen dan opeens op die plekken de eerst groene en enkele dagen later rood gekleurde bessen op een steeltje op. Ze zijn giftig. Maar pas op ze zijn giftig. Ook in de natuur is rood een veel gebruikt waarchuwingssignaal. Verder is van de plant niets te zien. De plant is een zeldzaamheid in ons land.

Zo komt u aan een wandelkaart voor het Donckse Bos

Vorige pagina

Menu