De Donckse Griend.

door Aart van Dragt
Tussen Slikkerveer en Bolnes, tegenover het Donckse bos, ligt een niet zo bekend, klein maar zeer bijzonder griend. Door de rivierdijkverzwaring die er in het begin van de jaren '80 heeft plaatsgevonden is er een stukje van de griend verloren gegaan zodat er nu nog 2,2 ha over is. Het bijzondere van dit griendje wordt dan ook niet bepaald door zijn oppervlakte.

Hetc is een beetje mistig als ik eind januari over het fietspad boven op de Ringdijk fiets. Ter hoogte van Huys ten Donck zie ik een paar auto's op de dijk staan. Achter het populierenbos en het haventje ligt de griend. Een tiental mensen is ijverig aan het werk. Met beugelzagen worden de knotwilgen van hun drie jarige pruik ontdaan. De takken worden op grote hopen gelegd. Het zijn geen echte griendwerkers want die kappen met een bijltje, maar dat zal de knotwilg een zorg zijn.

Zijn leven wordt verlengd met deze regelmatig terugkerende snoeibeurt. Als er niet wordt gesnoeid dan gebeurd hetzelfde als met de wilgen die vanuit Huys ten Donck gezien de werven uit het zicht moeten houden. Deze verliezen mede door hun uitgegroeide takken het houvast in de drassige bodem en tuimelen stuk voor stuk om.

In vroeger tijden maakte dit griend deel uit van een veel grotere griend dat langs de Noord doorliep tot waar nu de Ridderkerkse griend, Het is een laatste restant van deze uitgestrekte griendrand die overgebleven is. Een bijzonderheid is dat dit griend samen met de grienden aan de Oude Maas bij Rhoon en Barendrecht dit de laatst overgebleven grienden zijn die nog onderhevig zijn aan de volledige eb en vloed werking. Biologisch gezien is het bijzonder vanwege het voorkomen op vrij grote schaal van het zomerklokje, een beschermde plant in Nederland. Deze plant is inmiddels ook in gekweekte vorm te koop, maar in het wild komt deze plant nog slechts voor in enkele grienden langs de Hollandse IJssel en in de Rhoonse grienden.

Dat de Donckse griend nog bestaat is mede te danken aan de Natuurvereniging Ridderkerk, want toen dit griendje in 1978 verloren dreigde te gaan door industrie-uitbreiding zorgde een actie ervoor dat het uiteindelijk behouden kon blijven. Sinds een aantal jaren wordt nu weer jaarlijks een derde deel gekapt. Vanaf de dijk is de snelle aangroei goed te zien. Het kappen zorgt er voor dat de planten op de bodem weer voldoende licht krijgen. In april zijn vanaf de dijk de gele (spin)dotterbloemen te zien. De spindotters is ook zo'n zeldzame bloem die zich alleen in de weinige over gebleven getijde gebieden kan handhaven. Onder het blad verschijnen tijdens en na de bloei bleke worteltjes, als poten van een spin, en als een stuk plant met de vloed wegdrijft kan het plantje daarmee als het water weer zakt elders in het slib vastzetten en uitgroeien.

De griend vormt een ecologisch geheel met het aan de overzijde van de rivier gelegen griendcomplex het Stormpoldervloedbos en de natuurgebieden van het eiland de Zaag. Deze laatste twee zijn van het Zuid-Hollands Landschap en wel toegankelijk. Een leuk tochtje is te maken door met de fiets bij Slikkerveer met het voetveer de Noord over te varen naar Krimpen aan de Lek en dan de rivier stroomafwaarts fietsen en genoemde natuurgebieden te bezoeken.

De zon is doorgebroken en de temperatuur is boven de 8 graden gekomen. Als ik langs het Donckse Bos terug fiets, zie ik de reigers alweer met gestrekte nek naar hun hoge nesten vliegen. Met rauwe kreten verdedigen ze hun nesten tegen rivaliserende mannetjes. Door het bos schalt het fietspomp geluidje van de koolmees. En de winteraconieten en sneeuwklokjes geven de bosbodem hier en daar al weer kleur. Het voorjaar is in aantocht!

Lees hier veel meer over het Donckse griend

Zo komt u aan een wandelkaart voor het Donckse Bos

Vorige pagina

Menu