Oorlog aan de reuzenberenklauw; maar is alles toegestaan?
Gemeente Ridderkerk heeft de berenklauw de oorlog verklaard. De Reuzen- of Kaukasische berenklauw om precies te zijn. Dit om een verschil te maken met de inheemse soort. Deze eveneens tweejarige soort is te vinden in grasland en aan de bosrand en heeft eigenlijk nooit overlast geven. Van deze plant schijnen jonge spruiten zelfs eetbaar te zijn. Vroeger werd het veel gebruikt als varkensvoer. Deze inheemse soort wordt "slechts" een meter vijftig hoog en bloeit van juni tot de herfst. Zijn grote broer is een taaie rakker die de afgelopen eeuw vanuit de Kaukasus heel Europa heeft veroverd. Wordt de grond op voedselrijke plekken de grond omgewoeld dan ontkiemt het e.v. aanwezige zaad en worden door de in groot uitgroeiende bladeren alle aanwezige planten gedwongen het veld te ruimen.
Gevaren
De reuzenberenklauw mag wel kindonvriendelijk worden genoemd. Dat terwijl de tropisch aandoende plant een aantrekkingkracht heeft op kinderen. De bladeren kunnen langer worden dan een meter.
Je kunt er prachtig onder verstoppen. Kinderen die argeloos onder de bladeren kruipen komen, zeker als ze daarna in de zon lopen, soms met grote jeukende brandblaren thuis.
Brandharen en sappen veroorzaken irritatie en soms blaren aan bezwete lichaamsdelen die aan de zon worden blootgesteld.
Herkennen
De met een grote schermbloem getooide reuzenberenklauw is ruw behaard en heeft een buisvormige geribbelde stengel, die in tegenstelling tot de inheemse berenklauw rood gevlekt is. De decoratieve plant groeit in enkele weken uit tot een drie meter hoogte. De enorme samengestelde bloeischermen hebben een grote aantrekkingkracht op vliegen, bijen en kevers (b.v. 'het soldaatje'). In de winter zijn de holle stengels een waar toevluchtsoort voor allerlei insecten, spinnen, rupsen en larven. De grote gedroogde bloemschermen zijn populair als decoratie in b.v. droogboeketten.
Chemisch bestrijden
Gemeenten hebben, om eerder genoemde redenen, minder oog voor de deugden van deze plant. Heeft u ook in de maand mei grote brandplekken in het openbare groen van Ridderkerk gezien? De gemeente Ridderkerk ging met het bestrijdingsmiddel "Roundup" de berenklauw te lijf. Want helaas gebruikt de gemeente zonodig in het openbare groen nog steeds bestrijdingsmiddelen ondanks dat ze anders doet voorkomen.
In het zomernummer van 1999 van het blad "Onze Tuin" valt in een artikel van de biochemicus Hans Mulleman te lezen dat het gebruikte middel niet zo onschadelijk is. "Directe symptomen van vergiftiging zijn oogirritatie, hoofdpijn, misselijkheid, verlamming, verhoogde bloeddruk en hartkloppingen en op langere termijn kunnen de effecten zijn stoornissen van de speekselklieren, ontstoken maagwanden, genetische schade aan de bloedcellen, effecten op de voortplanting en carninogene effecten". Verder staat in het artikel dat ook na afbraak er stoffen ontstaan met een reeks schadelijke bijwerkingen met als gevolg een gevaar voor grondwatervervuiling. De deskundige wijst daarom het gebruik van het middel af. Het gebruik is zeker geen beste zaak in een gemeente als de onze waar het grondwater gebruikt wordt voor de drinkwatervoorziening.
Kan het anders?
Zijn er alternatieven? De plant beschikt over reuzenkrachten. Een stapel van anderhalve meter hoge tegels werden door de groeikracht omgeduwd. Volgens deskundigen helpt zelfs asfalteren niet! De reuzenberenklauwen breken dwars door het asfalt heen. Het enige wat overblijft is door voortdurend bladeren en bloeistengels weghalen en zo de reserves van de plant uit te putten. Op termijn kan op deze wijze de oorlog worden gewonnen. Ook het hele wortelstelsel tot anderhalve meter onder het maaiveld uitgraven helpt definitief, maar dat is nauwelijks een haalbaar alternatief te noemen. Er is dus een alternatief voor chemische oorlogvoering; het uitputten van de plant, het is vooral een kwestie van volhouden.
Vorige pagina
