Het geel van de paardenbloem
Waarom ziet het in het voorjaar geel van de paardenbloemen, Taraxacum officinale? Wel aan elke bloem van de paardenbloem groeien tweehonderd pluimpjes met aan elk een zaadje. Elke bloem krijgt wel vijftien bloemen. Dat is per jaar drieduizend zaden!

Paardenbloemen bij grenspaal Bolnes
Een andere toepassing doet de naam "molsla" vermoeden. Vroeger legde de tuinman een schep zand op de paardenbloem, waarna later de op deze wijze gebleekte bladeren als sla gegeten werden. In Frankrijk, Duitsland en Italië wordt ze speciaal voor deze doeleinden gekweekt en kun je haar eten, tot in befaamde sterrenrestaurants toe. Ook de wortel kan worden gebruikt en wel als surrogaatkoffie. Uit de bloemhoofdjes valt nog een goudkleurige wijn te maken. Niet alleen de mens kent haar als voedselbron. Al vroeg in het voorjaar, als nog weinig bloemen bloeien, weten de vlinders, hommels en distelvink haar te vinden. Het gekke is dat de paardenbloem niemand nodig heeft voor de bestuiving. Zonder bestuiving vormt ze kiemkrachtige zaden. Het gevolg daarvan is, dat ieder kind gelijk is aan de moeder. Zo kunnen ook afwijkingen zich handhaven.

Paardenbloempluis
Gelukkig maar.
